Dear Mr. _____________,

             to you who made me smile, brighten up my day every little while. you who i just met, listen, cause i'll be pouring this once out of my head. i don't know what's in to you that got me in such a state, please clear it up to me before it ends up too late..

             I love the way you smile, turns my frown upside down. the way you smell, brings the sense of happiness in the air, love the way you stare, brings every color back into the plain. love the way you grin, brings out the life behind every dim.

             You can't imagine what circus life had offered me, got all desperateness and frustration buried in. the ups and downs, the runs and crawls, the smiles and frowns, every inches, every thorns. afraid to risk my feelings again cause i know it will be back where i begin. so speak now, loud and clear. i don't want this to end like a puzzle missing a piece.

              What's with your smile? what's with your stare? why do you show me like you really care? or is it just me thinking all of this, and you're just being so nice on every girl there is.

               Dear Mr. ____________, please be kind, and end this mystery right.. bring out the bright in my every lame light and cover up the dark with your brightest sight.
     May mga bagay talaga sa buhay ng tao na kelangan matapos para masimulan ng panibago. mahirap, OO, pero hindi mo masisimulan ang chapter 2 kung hindi mu tatapusin ang chapter 1 diba??..

     Naging mahirap para sa kanyang kalimutan ang lahat, siguro dahil school, bahay at barkada lang ang naging mundo nya nun nung makilala nya si guy.. mundong masyado nyang minahal dahil un lang ang mundong alam nyang galawan.

     Hindi naging madali ang lahat, paulit-ulit na paalamanan, paulit-ulit ding bumalik sa kung saan sya nagsimula, sa pagmamahal sa taong ni minsan hindi sya nagawang mahalin.

     TANGA! oo, madalas nyang marinig yan sa mga kaibigan nyang pauli-ulit lang din naman ang sinasabi sa kanya "LAYUAN MU NA KASI, WALA KA RIN NAMAN MAPAPALA EE" ngunit ni minsan hindi sya nakinig "MADALING SABIHIN PERO MAHIRAP GAWIN.. BAKIT? ANU BANG ALAM NILA SA NARARAMDAMAN KO?" yan ang mga bagay at salitang madalas na pumapasok sa isip nya..

    akala nya kasi nun kung maghihintay sya magagawa din syang mahalin ni guy, pero HINDI.. naghintay sya sa wala.

     Ngunit sadyang may mga bagay din na dahil sa tagal, lumilipas nalang at unti-unting nawawala.. tulad na lamang ng pagmamahal nya. 3 taon. 3 taon syang naghintay, umiyak, at nasaktan nang dahil sa isang lalakeng hindi manlamang sya mapansin.. pero siguru nga sapat na ang 3 taon para mapatunayan nya kay guy kung ganu nya kamahal ito at sa tingin nya sapat na din ang tatlong taon upang mapatunayan ni guy na kahit kelan hindi sya nito magagawang mahalin.

     "SIGURO NGA TAMA SILA" mga salitang puno ng pag-sisisi...


__________________________________________________________________________________


     ngayong may sarili na syang mundo, hindi lamang school, bahay at barkada, nakita nya kung ganu pala kalaki ang tunay na mundong ginagalawan nya, hindi nya alam kung saan at paano magsisimula..

     "MAGSISIMULA AKONG KALIMUTAN ANG LAHAT"

     kalokohan ito para sa kanya noong una pero habang tumatagal at napapaisip sya, unti-unti nabuo ang konseptong.. "OO, IIWAN KO NA SYA"

     isang bagay na dapat matagal nya na sanang ginawa, pero ngayon lang sya nagkaroon ng lakas ng loob na harapin ang isang bagay na alam nyang mahirap at masasaktan lang sya, "KESA NAMAN MASAKTAN AKO NG PAULI-ULIT DIBA" salitang  paulit ulit sa isip nya..

     kinausap nya si guy.. isang huling paalam para sa taong minahal nya ng sobra.. tanging si guy lang ang nagsasalita, hindi nya kasi alam kung anong sasabihin nya ee, kung panu nya sisimulan ang mga bagay na gusto nyang sabihin, ni hindi sya makatingin kay guy habang naguusap sila..

     lumipas ang ilang oras, wala syang ibang  naisagot kundi ngiti at pagtango.. wala syang maramdaman, kahit tuwa o lungkot, wala.. blangko pati isip nya.. tanging pakikinig laman ang nagawa nya.. hanggang sa nagyaya ng umuwi si guy at alam nyang un na ang katapusan, nung oras na tumayo sya sa kinauupuan nya ay ang oras na alam nyang tapos na ang lahat, na un na ang huling beses na makakausap nya si guy..

    tinititigan nya si guy, habang nag-aabang ng masasakyan.. titig na alam nyang magmamarka sa utak nya habang buhay, huling sulyap sa taong minahal nya ng sobra at ang tanging salitang pumasok sa isip nya ay
__________________________________________________________________________________

     PAGLAYO, isang bagay na naging mahirap sa kanya nung una pero kelangan gawin.. kelangan nyang makalaya sa kung anung kulungan ang bumibihag sa kanya..

     MASAKIT, oo sobra, pero kelangan nyang kayanin dahil alam nyang para sa ikabubuti naman nya 'to.

   


SOULMATES, anu nga ba ang soulmate?? may mga nagsasabi na ito ay ang kapares ng kaluluwa mu, ung taong kahati mu, kapareha kumbaga. isang taong nakalaan para sayo, isang taong maiintindihan lahat ng pasikot-sikot ng utak mu, ung taong tatanggap ng lahat-lahat sayo.

 ngunit may mga bagay-bagay na hindi natin naintindihan. hindi naman porket babae ka ay lalaki na ang kapareha mu. hindi naman diretsong sinabi na ang "soulmate" ay ung taong kabaligtaran ng kung anu ang kasarian mu, diba?.. marami sa atin ang hanggang ngayon ay hinahanap parin ang soulmate nya.. isa na siguru ako sa masuswerteng nakita na ang kapareha nila..

Hindi man sya ung lalaking pinapangarap ko, pero sya ung kaibigan na sagot sa mga dasal ko.


si SOULMATE (tawagan talaga namin yan)
matagal na kami magkakilala.. ngunit sa isang review center kami nagkakilanlan..
nung una, tahimik pa ang mundo namin dalawa (shy type pa).. dahil sa common friends namin kaya paminsan-minsan naguusap din.. ngunit sa hindi malamang kadahilanan o kung anu mang hangin ang umihip saming dalawa. bigla nalang kaming nagusap na parang walang ibang taong nakapaligid saamin..
sa dalawang buwan na magkasama kami sa araw araw.. nakita namin kung ganu kami katulad ng isa't-isa.

#1. parehas kaming hindi pa nakasakay ng MRT/LRT (first time nung grand day ng ARTS)
#2. kape! nabibili kami sa kape..
#3. parehas kami ng kalagayan pagdating sa bahay (strict ang parents ee)
#4. parehas kami ng ikot ng love life (no further elaboration pls.. =])
#5. parehas kaming sayaw ang buhay,,
#6. may mga bagay kaming ginagawa na kahit magkalayo ay parehas/sabay parin
       (ex. nagkakape ako sa bahay at ganun din sya sa parehas ng oras)
#7. may mga bagay na kahit hindi namin pagusapan ay parehas kami
       (ex. kulay ng suot na shirt, case ng phone, etc.)

iilan lamang yan sa mga bagay na nadiskubre namin sa isa't-isa..
ngunit hindi lamang sa mga bagay na yan nasusukat ang isang tao upang masabing sya ang kapareha mu..
kokonti palang ang panahon na pinagsamahan namin, pero masasabi kong malalim na ang samahan namin. nandyan ang mga problema na hindi matapos-tapos. mga kwentong paulit-ulit gayong alam naman naming dalwa kung anu ang ending. never namin iniwan ang isa't isa sa gitna ng problema.. sya ung isa sa mga taong alam kong hindi ako iiwan pagnakagipitan na...

madalas kaming mag-asaran kaya hindi maiiwasan ang pikunan, may mga bagay din na pinag-aawayan,  pero parang mga bata, maya-maya nagtatawanan na.. madalas kaming makitang nagsasakitan pero lambing na namin un sa isa't-isa (oo, ako ung madalas manakit.. sadista much ee.. =p)..

araw-araw kaming naguusap pero walang tigil ang kwento.. akala mu hindi nag-usap ng ilang taon..

nakakatuwa, dahil sa iilang buwan pa lamang ng samahan namin.. para na kaming magkakilala since birth.. ganun ako ka-komportable pag kasama sya.. na parang ung buong talambuhay ko alam at nasaksihan nya..

SOULMATE, para sakin. sya na ung kapareha ko.. =]



                                                          (oh diba, pati pose parehas =p)



ikaw? nahanap mu na ba ang soulmate mu??? =]







-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
.....ito ay isang tanung na bumabagabag sa akin habang isinusulat ko ang entry na ito..



                           POSIBLE KAYANG HINDI LANG ISA ANG SOULMATE MU???

a question without a specific answer.

“what is love?”

we all have different definition of what love really is. (never been an easy job defining it though). some would say, “I love you cause.. blah. blah. blah”. well I tell you sweetie that’s not love, that’s infatuation, loving someone because of his/her physical looks and capabilities was never been love.

love is when you can’t define why you are in love. you have seen the ugliest part of that person but then you are still in love with him/her. he/she is totally the opposite of your dream boy/girl but you are still in love..

irrational?? confused?? yes, Cause that’s  what love is.. their is no rational way of explaining and there is a very confusing way of feeling it.. so don’t try to define what love really is.

just accept the fact that you love the person, no buts, just love.. :))

and and also the best love there is…

THE LOVE OF GOD FOR US!! :))

Posted via Blogaway //neji :))

Labels: love

"Where are you? What's taking you soooo long? When will you be here?? "

Questions on my mind

that I can't seem to get out,

been wondering who,

Been wondering how.


"What's taking you so long"

It seems like forever,

Be here already

And ease my wonder.


It will be so nice to see your smile

Face so mild like heaven's light,

Stare at me those beautiful eyes

And make me feel like a warm starry night.


Oh, how good will it be to finally meet,

The man that I will love so deep.

Be with him from then on

Until how long "forever" can go on.


Who will it be? please tell me now,

In any way, I don't know how.

Take a peak in future's plan,

Let me see who will be my man.

:)


Posted via Blogaway //neji :))

Posted via Blogaway //neji :))

Labels: None

"cold feeling, shaky hands, blank stare, heart beats very fast"

felt like every piece of me fall from that moment, tormented, fallen apart.
my FRAGILE heart just got broken again for the nth time. THANK YOU VERY MUCH!
telling myself, here I go again. swallowed by this huge black hole and can't seem to get out.
like a nightmare, i can't wake up. WHAT DID I DO TO YOU TO DESERVE THIS??..

fed up with so much emotions, drowned by tears that can't breakthrough my eyes,"hold it, hold it" keep telling myself, "just keep it inside.". but can't, eyes got heavy, tears keep falling, one after the other. "don't cry" said to myself, but it's too late.

feels like my heart was being crumbled, sliced, then thrown away. can't seem to move,can't even think. been crying over the same guy for the same reason over and over and over and over again, i want it stop, i want it to end but can't seem to let go, damn it!.

pieces of my jigsaw puzzle fallen piece by piece, how can i make it whole again?




    may mga bagay na dapat pang dalawahan, parang tsinelas, hindi mo magagamit ang isa pag wala ang kapareha, parang gunting, hindi ka makakagupit kung isa lang ang talim. walang silbi ang isa kung wala ang isa. dapat ganyan din sa buhay pag-ibig "meet halF way" ika nga.. kaya nga hindi ka pwedeng magmahal ng ikaw lang dahil sa pag-ibig dapat dalawa kayong nagtutulungan para "mag-work" yung rElationship diba.. peRo sa panahon ngayon, madalas isa lang ang gumawa para sa Dalawa. hindi naman ito parang isang project lang sa skwelahan na kinasanayan mo nang maging "sabit" laNg, (sabit = ito ay yung mga studyanteng tamad na umaasa laNg at walang itinutulong sa mgA kagrupo nya sa pag gawa ng prOject).

     ang buhay pag-Ibig parang sayaw, "tango" ika Nga,.. dapat dalawa kayong gumagalaw, gumagalaw ng sabay at nagtutulungan upang Matapos nyo ang kAnta. dahil hindi ka naman pwedeng magsayaw ng tango ng mag-isa, mamumuka ka lang tanga na nagsasayaw ng isang tugtuging pangdalawahan at sa bandang huli mapapagod ka lang sa kakasayaw mag-isa ng kantang dapat  dalawa ang bida.. 
     ikaw nalang lagi ang nagpapaubaya, nagbibigay importansya, nagbibigay ng "Effort" para lang manatili kung ano man ang Meron... NAKAKAPAGOD...


     minsan, may mga bagay na sadyang nakakasawa, na kahit gaano mo kamahal, nkakapagod. kasi mag isa ka lang gumagawa, mag isang kumikiLos, mag isang "nag-eeffort". kasi minsan hindi lang sapat na sasabihing "na-appreciate ko yung effort mo, nakikita ko yung mga ginagawa mo", kUlang, kasi kahit nakikita na nya, mag-isa ka paRing gumagawa...

     mas mabuTi nang tapusin kung ano man ang meron,.. parang Sa ethico-moral ng medisina, "unahin gamotin yung mga pasyenteng may malaking pag-asang mabuhay dahil kung uunahin mong gamotin ang pasyenteng mamamatay din, mawawalan ka lang ng supply, mapapagod ka lang, masasayang lang ang effoRt mO" parang isang relasyon nah mamamatay nah, bakit mo pa pipilitin sagipin kung ikaw nalang ang gumagawa? mauubusan ka lang ng supply (pasEnsya), mapapagod ka lang at masasayang lang ang effort mo..




Older Post

never been TOO good, never been TOO bad.. i am something in between.. LOVES:
--- Coffee! <3 My day cannot be completed without it..
--- Dancing! <3 My life is ALL about dancing..
--- Accessories! <3 Earings, wrist watches, necklaces, bracelets.. *weakness
--- Make up! <3 especially eye shadows and eyeliners.. 'cause i got a pair of chinky eyes, they make my eyes look bigger :)
--- Bags! <3 i'm a collector..

HATES:
--- Talkshits! someone who DOESN'T keep their promises
--- Someone who makes sooooo many excuses

Isabel | Friends | Friends | Friends | Friends | Friends

Dear Mr. _____________,

             to you who made me smile, brighten up my day every little while. you who i just met, listen, cause i'll be pouring this once out of my head. i don't know what's in to you that got me in such a state, please clear it up to me before it ends up too late..

             I love the way you smile, turns my frown upside down. the way you smell, brings the sense of happiness in the air, love the way you stare, brings every color back into the plain. love the way you grin, brings out the life behind every dim.

             You can't imagine what circus life had offered me, got all desperateness and frustration buried in. the ups and downs, the runs and crawls, the smiles and frowns, every inches, every thorns. afraid to risk my feelings again cause i know it will be back where i begin. so speak now, loud and clear. i don't want this to end like a puzzle missing a piece.

              What's with your smile? what's with your stare? why do you show me like you really care? or is it just me thinking all of this, and you're just being so nice on every girl there is.

               Dear Mr. ____________, please be kind, and end this mystery right.. bring out the bright in my every lame light and cover up the dark with your brightest sight.
     May mga bagay talaga sa buhay ng tao na kelangan matapos para masimulan ng panibago. mahirap, OO, pero hindi mo masisimulan ang chapter 2 kung hindi mu tatapusin ang chapter 1 diba??..

     Naging mahirap para sa kanyang kalimutan ang lahat, siguro dahil school, bahay at barkada lang ang naging mundo nya nun nung makilala nya si guy.. mundong masyado nyang minahal dahil un lang ang mundong alam nyang galawan.

     Hindi naging madali ang lahat, paulit-ulit na paalamanan, paulit-ulit ding bumalik sa kung saan sya nagsimula, sa pagmamahal sa taong ni minsan hindi sya nagawang mahalin.

     TANGA! oo, madalas nyang marinig yan sa mga kaibigan nyang pauli-ulit lang din naman ang sinasabi sa kanya "LAYUAN MU NA KASI, WALA KA RIN NAMAN MAPAPALA EE" ngunit ni minsan hindi sya nakinig "MADALING SABIHIN PERO MAHIRAP GAWIN.. BAKIT? ANU BANG ALAM NILA SA NARARAMDAMAN KO?" yan ang mga bagay at salitang madalas na pumapasok sa isip nya..

    akala nya kasi nun kung maghihintay sya magagawa din syang mahalin ni guy, pero HINDI.. naghintay sya sa wala.

     Ngunit sadyang may mga bagay din na dahil sa tagal, lumilipas nalang at unti-unting nawawala.. tulad na lamang ng pagmamahal nya. 3 taon. 3 taon syang naghintay, umiyak, at nasaktan nang dahil sa isang lalakeng hindi manlamang sya mapansin.. pero siguru nga sapat na ang 3 taon para mapatunayan nya kay guy kung ganu nya kamahal ito at sa tingin nya sapat na din ang tatlong taon upang mapatunayan ni guy na kahit kelan hindi sya nito magagawang mahalin.

     "SIGURO NGA TAMA SILA" mga salitang puno ng pag-sisisi...


__________________________________________________________________________________


     ngayong may sarili na syang mundo, hindi lamang school, bahay at barkada, nakita nya kung ganu pala kalaki ang tunay na mundong ginagalawan nya, hindi nya alam kung saan at paano magsisimula..

     "MAGSISIMULA AKONG KALIMUTAN ANG LAHAT"

     kalokohan ito para sa kanya noong una pero habang tumatagal at napapaisip sya, unti-unti nabuo ang konseptong.. "OO, IIWAN KO NA SYA"

     isang bagay na dapat matagal nya na sanang ginawa, pero ngayon lang sya nagkaroon ng lakas ng loob na harapin ang isang bagay na alam nyang mahirap at masasaktan lang sya, "KESA NAMAN MASAKTAN AKO NG PAULI-ULIT DIBA" salitang  paulit ulit sa isip nya..

     kinausap nya si guy.. isang huling paalam para sa taong minahal nya ng sobra.. tanging si guy lang ang nagsasalita, hindi nya kasi alam kung anong sasabihin nya ee, kung panu nya sisimulan ang mga bagay na gusto nyang sabihin, ni hindi sya makatingin kay guy habang naguusap sila..

     lumipas ang ilang oras, wala syang ibang  naisagot kundi ngiti at pagtango.. wala syang maramdaman, kahit tuwa o lungkot, wala.. blangko pati isip nya.. tanging pakikinig laman ang nagawa nya.. hanggang sa nagyaya ng umuwi si guy at alam nyang un na ang katapusan, nung oras na tumayo sya sa kinauupuan nya ay ang oras na alam nyang tapos na ang lahat, na un na ang huling beses na makakausap nya si guy..

    tinititigan nya si guy, habang nag-aabang ng masasakyan.. titig na alam nyang magmamarka sa utak nya habang buhay, huling sulyap sa taong minahal nya ng sobra at ang tanging salitang pumasok sa isip nya ay
__________________________________________________________________________________

     PAGLAYO, isang bagay na naging mahirap sa kanya nung una pero kelangan gawin.. kelangan nyang makalaya sa kung anung kulungan ang bumibihag sa kanya..

     MASAKIT, oo sobra, pero kelangan nyang kayanin dahil alam nyang para sa ikabubuti naman nya 'to.

   


SOULMATES, anu nga ba ang soulmate?? may mga nagsasabi na ito ay ang kapares ng kaluluwa mu, ung taong kahati mu, kapareha kumbaga. isang taong nakalaan para sayo, isang taong maiintindihan lahat ng pasikot-sikot ng utak mu, ung taong tatanggap ng lahat-lahat sayo.

 ngunit may mga bagay-bagay na hindi natin naintindihan. hindi naman porket babae ka ay lalaki na ang kapareha mu. hindi naman diretsong sinabi na ang "soulmate" ay ung taong kabaligtaran ng kung anu ang kasarian mu, diba?.. marami sa atin ang hanggang ngayon ay hinahanap parin ang soulmate nya.. isa na siguru ako sa masuswerteng nakita na ang kapareha nila..

Hindi man sya ung lalaking pinapangarap ko, pero sya ung kaibigan na sagot sa mga dasal ko.


si SOULMATE (tawagan talaga namin yan)
matagal na kami magkakilala.. ngunit sa isang review center kami nagkakilanlan..
nung una, tahimik pa ang mundo namin dalawa (shy type pa).. dahil sa common friends namin kaya paminsan-minsan naguusap din.. ngunit sa hindi malamang kadahilanan o kung anu mang hangin ang umihip saming dalawa. bigla nalang kaming nagusap na parang walang ibang taong nakapaligid saamin..
sa dalawang buwan na magkasama kami sa araw araw.. nakita namin kung ganu kami katulad ng isa't-isa.

#1. parehas kaming hindi pa nakasakay ng MRT/LRT (first time nung grand day ng ARTS)
#2. kape! nabibili kami sa kape..
#3. parehas kami ng kalagayan pagdating sa bahay (strict ang parents ee)
#4. parehas kami ng ikot ng love life (no further elaboration pls.. =])
#5. parehas kaming sayaw ang buhay,,
#6. may mga bagay kaming ginagawa na kahit magkalayo ay parehas/sabay parin
       (ex. nagkakape ako sa bahay at ganun din sya sa parehas ng oras)
#7. may mga bagay na kahit hindi namin pagusapan ay parehas kami
       (ex. kulay ng suot na shirt, case ng phone, etc.)

iilan lamang yan sa mga bagay na nadiskubre namin sa isa't-isa..
ngunit hindi lamang sa mga bagay na yan nasusukat ang isang tao upang masabing sya ang kapareha mu..
kokonti palang ang panahon na pinagsamahan namin, pero masasabi kong malalim na ang samahan namin. nandyan ang mga problema na hindi matapos-tapos. mga kwentong paulit-ulit gayong alam naman naming dalwa kung anu ang ending. never namin iniwan ang isa't isa sa gitna ng problema.. sya ung isa sa mga taong alam kong hindi ako iiwan pagnakagipitan na...

madalas kaming mag-asaran kaya hindi maiiwasan ang pikunan, may mga bagay din na pinag-aawayan,  pero parang mga bata, maya-maya nagtatawanan na.. madalas kaming makitang nagsasakitan pero lambing na namin un sa isa't-isa (oo, ako ung madalas manakit.. sadista much ee.. =p)..

araw-araw kaming naguusap pero walang tigil ang kwento.. akala mu hindi nag-usap ng ilang taon..

nakakatuwa, dahil sa iilang buwan pa lamang ng samahan namin.. para na kaming magkakilala since birth.. ganun ako ka-komportable pag kasama sya.. na parang ung buong talambuhay ko alam at nasaksihan nya..

SOULMATE, para sakin. sya na ung kapareha ko.. =]



                                                          (oh diba, pati pose parehas =p)



ikaw? nahanap mu na ba ang soulmate mu??? =]







-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
.....ito ay isang tanung na bumabagabag sa akin habang isinusulat ko ang entry na ito..



                           POSIBLE KAYANG HINDI LANG ISA ANG SOULMATE MU???

a question without a specific answer.

“what is love?”

we all have different definition of what love really is. (never been an easy job defining it though). some would say, “I love you cause.. blah. blah. blah”. well I tell you sweetie that’s not love, that’s infatuation, loving someone because of his/her physical looks and capabilities was never been love.

love is when you can’t define why you are in love. you have seen the ugliest part of that person but then you are still in love with him/her. he/she is totally the opposite of your dream boy/girl but you are still in love..

irrational?? confused?? yes, Cause that’s  what love is.. their is no rational way of explaining and there is a very confusing way of feeling it.. so don’t try to define what love really is.

just accept the fact that you love the person, no buts, just love.. :))

and and also the best love there is…

THE LOVE OF GOD FOR US!! :))

Posted via Blogaway //neji :))

Labels: love

"Where are you? What's taking you soooo long? When will you be here?? "

Questions on my mind

that I can't seem to get out,

been wondering who,

Been wondering how.


"What's taking you so long"

It seems like forever,

Be here already

And ease my wonder.


It will be so nice to see your smile

Face so mild like heaven's light,

Stare at me those beautiful eyes

And make me feel like a warm starry night.


Oh, how good will it be to finally meet,

The man that I will love so deep.

Be with him from then on

Until how long "forever" can go on.


Who will it be? please tell me now,

In any way, I don't know how.

Take a peak in future's plan,

Let me see who will be my man.

:)


Posted via Blogaway //neji :))

Posted via Blogaway //neji :))

Labels: None

"cold feeling, shaky hands, blank stare, heart beats very fast"

felt like every piece of me fall from that moment, tormented, fallen apart.
my FRAGILE heart just got broken again for the nth time. THANK YOU VERY MUCH!
telling myself, here I go again. swallowed by this huge black hole and can't seem to get out.
like a nightmare, i can't wake up. WHAT DID I DO TO YOU TO DESERVE THIS??..

fed up with so much emotions, drowned by tears that can't breakthrough my eyes,"hold it, hold it" keep telling myself, "just keep it inside.". but can't, eyes got heavy, tears keep falling, one after the other. "don't cry" said to myself, but it's too late.

feels like my heart was being crumbled, sliced, then thrown away. can't seem to move,can't even think. been crying over the same guy for the same reason over and over and over and over again, i want it stop, i want it to end but can't seem to let go, damn it!.

pieces of my jigsaw puzzle fallen piece by piece, how can i make it whole again?




    may mga bagay na dapat pang dalawahan, parang tsinelas, hindi mo magagamit ang isa pag wala ang kapareha, parang gunting, hindi ka makakagupit kung isa lang ang talim. walang silbi ang isa kung wala ang isa. dapat ganyan din sa buhay pag-ibig "meet halF way" ika nga.. kaya nga hindi ka pwedeng magmahal ng ikaw lang dahil sa pag-ibig dapat dalawa kayong nagtutulungan para "mag-work" yung rElationship diba.. peRo sa panahon ngayon, madalas isa lang ang gumawa para sa Dalawa. hindi naman ito parang isang project lang sa skwelahan na kinasanayan mo nang maging "sabit" laNg, (sabit = ito ay yung mga studyanteng tamad na umaasa laNg at walang itinutulong sa mgA kagrupo nya sa pag gawa ng prOject).

     ang buhay pag-Ibig parang sayaw, "tango" ika Nga,.. dapat dalawa kayong gumagalaw, gumagalaw ng sabay at nagtutulungan upang Matapos nyo ang kAnta. dahil hindi ka naman pwedeng magsayaw ng tango ng mag-isa, mamumuka ka lang tanga na nagsasayaw ng isang tugtuging pangdalawahan at sa bandang huli mapapagod ka lang sa kakasayaw mag-isa ng kantang dapat  dalawa ang bida.. 
     ikaw nalang lagi ang nagpapaubaya, nagbibigay importansya, nagbibigay ng "Effort" para lang manatili kung ano man ang Meron... NAKAKAPAGOD...


     minsan, may mga bagay na sadyang nakakasawa, na kahit gaano mo kamahal, nkakapagod. kasi mag isa ka lang gumagawa, mag isang kumikiLos, mag isang "nag-eeffort". kasi minsan hindi lang sapat na sasabihing "na-appreciate ko yung effort mo, nakikita ko yung mga ginagawa mo", kUlang, kasi kahit nakikita na nya, mag-isa ka paRing gumagawa...

     mas mabuTi nang tapusin kung ano man ang meron,.. parang Sa ethico-moral ng medisina, "unahin gamotin yung mga pasyenteng may malaking pag-asang mabuhay dahil kung uunahin mong gamotin ang pasyenteng mamamatay din, mawawalan ka lang ng supply, mapapagod ka lang, masasayang lang ang effoRt mO" parang isang relasyon nah mamamatay nah, bakit mo pa pipilitin sagipin kung ikaw nalang ang gumagawa? mauubusan ka lang ng supply (pasEnsya), mapapagod ka lang at masasayang lang ang effort mo..




Older Post